|
MOJA ZIEMIA
Ziemio moich dziadków ziemio ukochana
ukazujesz światu skarby nieprzebrane
dawniej całkiem inna dziś już nie ta sama
lecz jej pokolenia wierne i oddane
Twym skarbem najdroższym są tutejsi ludzie
to Oni historię przez wieki tworzyli
dwaj bracia na polu zaoranym w trudzie
prastarą osadę wspólnie założyli
Jankowicka ziemio ziemio uświęcona
męczeńską śmiercią księdza Walentego
a hostia w dziupli dębowej złożona
stała się zaczątkiem kościoła naszego
Ziemio dumna z Synów którzy krwią przelaną
za polskość w powstaniach swe życie oddali
i broniąc przed wrogiem Ojczyznę kochaną
wzorem bohaterstwa dla młodych zostali
Śląska ziemio zroszona łzami żon i matek
które Swoich mężów na wojnę żegnały
nocy utulona cichym płaczem dziatek
co na powrót Ojca z tęsknotą czekały
Minęły złe czasy odeszły złe lata
ludzie jacyś inni ziemia nie ta sama
dziś bardziej otwarta dla wielkiego świata
dla jej to mieszkańców hojna i oddana
Dzieli czarnym złotem które w sobie kryje
pracę chleb i ciepło swym mieszkańcom daje
pracowity naród z jej to skarbu żyje
i Swej żywicielce szacunek oddaje
Młode pokolenie ma już inny świat
lecz dziedzictwa dziadków nigdy nie zmarnuje
różnicą pokoleń kilkadziesiąt lat
dorobek Swych przodków ceni i szanuje
R. SOBIK
|
