MISTYCZNE PODRÓŻE DO ŚWIĘTYCH MIEJSC

NORBERT NIESTOLIK

[Rozmiar: 80854 bajtów]

KATEDRA NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY W PARYŻU
QUASIMODO I CYGANKA ESMERALDA

„Katedra Najświętszej Marii Panny w Paryżu” to powieść Wiktora Hugo wydana w 1831 roku, w Polsce znana również pod tytułem „Dzwonnik z Notre-Dame”. Doczekała się ona kilka adaptacji filmowych. Na jej podstawie powstały także: balet „Esmeralda”, film animowany w wytwórni Walta Disneya i musical, w którym wystąpił sławny piosenkarz Garou. Według słów autora, utwór jest: „obrazem piętnastowiecznego Paryża i całego piętnastego wieku przez pryzmat tego miasta”. Osią powieści jest wątek miłosny archidiakona Klaudiusza Frollo do pięknej Cyganki Esmeraldy powiązany z odnalezionym przez pisarza na ścianie Katedry Notre- Dame greckim napisem „PRZEZNACZENIE”.

Akcja utworu rozpoczyna się w roku 1482. Przedstawienie autorstwa poety Piotra Gringoire grane w Pałacu Sprawiedliwości okazuje się wielkim niewypałem. Tłum żebraków wychodzi na ulice i wybiera swojego króla błaznów. Jest nim Quasimodo, człowiek o nieprzyjemnej powierzchowności. Szesnaście lat wcześniej zostaje przygarnięty przez Frollo i osadzony w katedrze jako dzwonnik. Niestety głośny dźwięk dzwonów uczynił go głuchym. Quasimodo nienawidzi ludzi i tylko ślepo oddany jest archidiakonowi. Garbatego, kulawego i jednookiego dzwonnika uznaje się za wcielenie diabła. Jego mocodawca zajmujący się czarnoksięstwem poszukuje kamienia filozoficznego. Dzwonnik podejmuje próbę porwania Cyganki Esmeraldy, za co zostaje skazany na chłostę i godzinę pręgierza. W obliczu nieszczęścia dziewczyna podaje dzwonnikowi wodę. Złorzeczy jej pustelnica Gudula, która później okaże się jej matką. Poeta Grimgoire zostaje skazany przez tłum na śmierć i tylko dzięki Esmeraldzie zachowuje życie. Ta godzi się zostać jego żoną. Febus, kapitan który wcześniej uratował Cygankę, ginie z rąk Frollo.

Motywem jest jego miłość do Esmeraldy. Niestety, ta kocha Febusa. Wina zostaje zrzucona na niewinną kobietę. Zakochany Frollo oferuje jej uwolnienie. Przed wykonaniem wyroku Esmeraldę przywieziono przed katedrę. Stamtąd porywa ją Quasimodo i ukrywa w wieży. Przed świątynią dochodzi do walki o Cygankę. Dzwonnik odpiera szturm, jednak kobieta ginie. Wyrokowi przyglądają się z wieży Frollo i Quasimodo. Ten ostatni zrzuca z niej swojego mocodawcę, po czym znika. Powieść kończy się niezwykle wzruszającym i pięknym wątkiem. Dwa lata później, w podziemiach Montfaucon odnaleziono dwa szkielety: „...jeden z nich, który był szkieletem kobiecym, miał jeszcz na sobie strzępy sukni(…). Drugi szkielet, silnie obejmujący tamten, był szkieletem mężczyzny. Zauważono, że ma skrzywiony kręgosłup, głowę wsuniętą między łopatki i jedną nogę krótszą. (…) kiedy próbowano odłączyć go od szkieletu, który trzymał w uścisku, rozsypał się w proch.” Tak kończy się powieść o pożądaniu i tolerancji, próbie zrozumienia nawet okrutnych czynów i o miłości do drugiego człowieka.

Zbliżamy się do Paryża. W telewizorach autobusu emitowana jest disneyowska wersja „Dzwonnika z Notre Dame”. Za chwilę wchodzimy do jednej z najpopularniejszych katedr na świecie. Obliczono, że odwiedza ja rocznie trzynaście milionów ludzi, co daje ogromną liczbę trzydziestu tysięcy dziennie. Ileż ważnych wydarzeń historycznych miało tutaj miejsce? Koronacja cesarza Napoleona i jego żony Józefiny w roku 1804, proces rehabilitacyjny Joanny dArc. W skarbcu możemy oglądać koronę cierniową Chrystusa złożoną tutaj przez Ludwika Świętego w roku 1455.

Kolejne informacje płyną z ust pani przewodnik. Budowa katedry Notre Dame trwała 180 lat (1163-1345). Jej nazwa tłumaczy się „Nasza Pani” i odnosi się do Matki Boskiej. Fasadę kościoła tworzą dwie wieże o wysokości 70 metrów. Długość katedry to 130 metrów, szerokość 48 metrów a wysokość sklepienia przekracza 35 metrów. Iglica obita blachą ma 40 metrów wysokości. W północnej wieży znajdują się cztery dzwony. We wieży południowej umieszczono dzwon Burbonów o wadze trzynastu ton.

Ważnym elementem katedry są witraże i rozety. W świątyni znajdują się także organy pochodzące z XVIII wieku. Na wykonanie sklepienia zużyto 1300 dębów. Mając na uwadze przeszłość katedry poruszamy się w jej wnętrzu z wielką pokorą. Jesteśmy niewielkim elementem jej historii. Zachwyca urok świątyni, magia miejsca a także jego architektura. Katedra szczególnie piękna jest nocą, gdy podziwiamy ją podczas rejsu po Sekwanie. Cały czas wraca historia Quasimodo i Cyganki Esmeraldy, miłości i tolerancji. Jakie to szczęście być w tak niezwykłym miejscu.

[Rozmiar: 201903 bajtów] [Rozmiar: 214122 bajtów] [Rozmiar: 71704 bajtów] [Rozmiar: 63125 bajtów] [Rozmiar: 145544 bajtów] [Rozmiar: 89017 bajtów] [Rozmiar: 68643 bajtów] [Rozmiar: 132778 bajtów]

Fot. Norbert Niestolik

POWRÓT

POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ